Dr Henk de Weerd w wywiadzie opowiada o adenowirusach, ich typach oraz o tym, jakie objawy towarzyszą chorobie i jak ją zdiagnozować a także o tym, czy istnieją sposoby jej zapobiegania.

Infekcje adenowirusami – w następnych miesiącach znów aktualne

Wywiad z dr. Henkiem de Weerd

Doktorze de Weerd, kiedy pierwszy raz zetknął się Pan z obrazem chorobowym, wywoływanym przez adenowirusy?

Dr de Weerd: Infekcje adenowirusami stwierdza się od 30 lat u różnych gatunków ptaków na całym świecie.Patogeniczność (chorobotwórczość) wirusa jest zwykle niewielka, a jego rola w klinicznym obrazie choroby nie zawsze znana. Większość adenowirusów to skomplikowane organizmy, które przede wszystkim otwierają drogę innym chorobom. W tym przypadku mówi się więc o tak zwanej chorobie wieloczynnikowej.

Jak zaczęło się to wszystko u gołębi?

Dr de Weerd: Najczęstsza i najbardziej znana choroba wywoływana jest przez adenowirus typu. Problemy te znane nam są u gołębi od ponad dwudziestu lat

Jeden lub dwa gołębie młode zaczynają wymiotować i wykazują objawy chorobowe takie jak brak łaknienia i zielony kał. Wcześniej nie był to duży problem, ponieważ dotykał tylko niewielką ilość gołębników. Obecnie nie rzadko w stadzie, dotkniętym chorobą, umiera na nią kilka gołębi młodych. Dziś wiemy, że adenowirusowi typu I towarzyszy silna infekcja bakteriami E. coli. Dlatego mówimy o syndromie adeno-coli.

 Ciąg dalszy w numerze 6/2009